یا خوراک چیست و چگونه باید آن را خورد؟! --------GPRS را بیشتر بشناسید.
![]()
RSS یا خوراک چیست و چگونه باید آن را خورد؟!
عصر، عصر سرعت و شتاب و عصر انفجار اطلاعات است، امروز وب و وبلاگها سرعت بالاتری می طلبند، اگر از فید استفاده نکنید، وبگردی سریع غیر ممکن خواهد بود. اگر میخواهید در وقت خود صرفه جویی کنید، اگر میخواهید مطالب بیشتری بخوانید، اگر سرعت اینترنت در ایران شما را کلافه کرده، از خوراک [:فید] استفاده کنید.
:: چرا باید مشترک خوراک سایتها و وبلاگها شوم؟
اگر سایت یا وبلاگی بروز شود، بلافاصله از طریق خوراک خوان متوجه خواهید شد و همانجا میتوانید مطالب جدید را بخوانید. لازم نیست شال و کلاه کنید و تا دم در وبلاگ بروید.
برای خواندن مطالب لازم نیست آدرس هزاران سایت و وبلاگ را بوکمارک کنید یا بخاطر بسپارید و یکی یکی به آدرس آنها سر بزنید. کافی است یکبار خوراکشان را به خوراک خوان تان اضافه کنید. خوراک، شما را از سرگردانی و سردرگمی در سایت های اینترنتی نجات میدهد. مطالب سایتها و وبلاگهای مختلف را در یک جا بخوانید، خوراک، مطالب را بدون قالب گرافیکی ارائه میدهد بنابراین مطالب را بسیار سریعتر خواهید داشت.
خوراک فیدبرنری از بهترین راههای عبور از فیـ.لتر میباشد، با اشتراک خوراک پخته شده ی وبلاگها در صورت فیـ.لتر شدن یا حتی در صورت تغییر آدرس وبلاگها و سایتها نیز آنها را از دست نخواهید داد. مهمتر از همه "وب 2 بر خوراک استوار شده است" و شما با استفاده از خوراک وارد دنیای وب 2 خواهید شد. شما که نمیخواهید برای همیشه در وب 1 باقی بمانید، عجله کنید وب 3*هم تو راهه!
برای توضیح بیشتر:
بطور مثال شما به 1۰ سایت یا وبلاگ علاقه مند هستید، مطالب جدید آنها را میخوانید. هر روز یکی یکی آنها را چک میکنید تا اگر مطلب جدیدی دارند بخوانید، در صفحات مرورگر گم میشوید، ممکن است مدتی نتوانید به آنها سر بزنید و بعضی مطالب از دستتان برود، هر روز مدتی را صرف لود شدن قالب گرافیکی تکراری سایت ها میکنید. باید تبلیغات سایت ها را تحمل کنید، آن هم با سرعت اینترنت در ایران. فقط وقت با ارزش و پهنای باند خود را از دست میدهید. اما شما میتوانید از همه این دردسر ها برای همیشه خلاص شوید. اینجاست که خوراک به کمک شما می آید. از این پس به جای 10 سایت و وبلاگ میتوانید چند هزار سایت و وبلاگ را دنبال کنید. شما از این پس از امکانات سریع و نوین وب 2 برای رهایی از این محدودیتها استفاده می کنید.
خوراک خوان؛ خوراکها کجا خوانده میشوند؟
فیدخوانها دو گونه اند، آنلاین و آفلاین. هر کدام هم مزایای خودشان را دارند. راه اول استفاده از خوراک خوان های آنلاین است که در حال حاضر قدرتمندترین و معروفترین آنها گوگل ریدر است. راه دوم استفاده از خوراک خوانهای آفلاین [:نرم افزار های فید ریدر] است. اینجا نرم افزار سریع، قدرتمند و کم حجم اسنفر مناسب است. چنانچه از اینترنت سرعت بالا برخوردار هستید از گوگل ریدر استفاده کنید، اما اگر سرعت اینترنت تان پایین است پیشنهاد وب 3 استفاده همزمان از هر دو نوع خوراک خوان آنلاین و آفلاین است. با گوگل ریدر بانکی از خوراک ها خواهید داشت ضمنا اگر مدتی نتوانستید از خوراک خوان آفلاین تان استفاده کنید، مطالب را از دست نخواهید داد. خوبی خوراک خوان آفلاین هم این است که روزانه به اینترنت متصل میشوید و فقط چند دقیقه طول میکشد تا خوراک خوانتان مطالب جدید را دریافت کند، بعد میتوانید به صورت آفلاین و سر فرصت آنها را مطالعه کنید.
خوراک سایتها را چگونه بیابم؟
هر سایت یا وبلاگ معمولا دارای یک آدرس برای خوراک مطالبش است، میتوانید آدرس خوراک را از طریق آیکون نارنجی رنگ اش (در اندازه های بزرگ یا کوچک) در سایتها، وبلاگها یا در خود مرورگرتان، پایین سرچ باکس اینترنت اکسپلورر 7 یا سمت راست آدرس بار فایرفاکس پیدا کنید.
اگر خوراک سایتی را نیافتید، آدرس آنرا وارد خوراک خوانتان کنید، گوگل ریدر و اسنفر قادر به یافتن و وارد کردن خودکار خوراک میباشند.
اشتراک در خوراک وبلاگها و سایتها :
برای استفاده از گوگل ریدر باید در گوگل [:Gmail] حساب داشته باشید، از درون جیمیل یا صفحه اصلی گوگل نیز میتوانید وارد گوگل ریدر شوید، کافی است از گزینه more گزینه Reader را انتخاب کنید. بعد از ورود به گوگل ریدر روی Add subscription کلیک کنید، پنجره ی کوچکی باز میشود، آدرس خوراک مورد نظر را وارد کرده و Add را بزنید. برای اشتراک خوراک در اسنفر، ابتدا جدیدترین نسخه اسنفر رو از اینجا دانلود و نصب کنید. حالا به ..file>new>feed رفته، آدرس خوراک را وارد کرده و next و finish کنید.
اشتراک در خوراک وب 3 :
برای اشتراک خوراک وب 3 در گوگل ریدر کافی است، این رو کلیک کنید، در صفحه ای که باز میشه، روی Add to google reader کلیک کنید. به همین سادگی مشترک خوراک وب 3 شدید. ممکن است از شما خواسته شود که ایمیل و پسورد خودتان را وارد کنید، که مشخصات Gmail خود را وارد میکنید. اگر در Gmail حساب ندارید، اینجا بروید و یک حساب باز کنید. برای اشتراک خوراک وب 3 در سرویسهای دیگر به اینجا بروید و سرویس دلخواه تان را انتخاب کنید.
فایل OPML
opml فایلی است که آدرس خوراکهای متعددی را در خود دارد. اینجا یک opml آپلود کردم، که شامل خوراک چند سایت و وبلاگ برتر در موضوعات مختلف است. پیشنهاد میکنم برای شروع آنرا دانلود کرده، از گوگل ریدر به settings>import/export رفته brows را بزنید، فایل opml را open کرده، upload را بفشارید. برای وارد کردن خوراکها در اسنفر کافیه روی فایل opml دوبار کلیک کنید، تیک پوشه ها رو بزنید یا select all کنید و next و finish را بفشارید.
GPRS یا همان General Packet Radio Service یک لایه Packet-Switched به شبکه GSM موجود موبایل شما اضافه می کند. برای استفاده از این تکنولوژی، شما باید PDA یا موبایلی داشته باشید که GPRS را پشتیبانی کند و به شرکتی که توانایی ارایه سرویس GPRS را دارد، دسترسی داشته باشید. GPRS به صورت کلی سه فایده برای هر کاربر دارا می باشد. اول اینکه به شما امکان می دهد تا همواره ارتباط خود با اینترنت را حفظ نمایید و دیگر لازم نیست برای برقراری ارتباط هر دفعه به شرکت ارایه دهنده سرویس اینترنت وصل شوید. دوم اینكه GPRS به صورت ذاتی دارای سرعت به مراتب بالاتری نسبت به خطوط ارتباطی داده معمولی در موبایل می باشد.
خطوط معمولی موبایل حداکثر دارای سرعت ۹.۶ کیلوبیت در ثانیه می باشند و در صورت استفاده از سرویس High-Speed Circuit Switched Data یا همان HSCSD حداکثر می توانند از سرعت ۱.۴۴ کیلوبیت در ثانیه بهره ببرند.
این در حالی است که GPRS به راحتی می تواند با سرعت ۴۰ کیلوبیت در ثانیه شما را به اینترنت متصل نماید که حداقل چهار برابر سرعت معمول خطوط داده در موبایلهای معمولی می باشد.سومین و اصلی ترین مزیت GSRP این است که شما مبلغ ارتباط خود را بر اساس مقدار اطلاعات ورودی و خروجی به شرکت ارایه دهنده سرویس می پردازید و نه بر اساس مدت زمانی که به اینترنت متصل هستید.این به آن معنا است که ممکن است شما تمامی روز بر روی اینترنت باشید اما فقط در هنگام ارسال یک پیغام مبلغی را پرداخت کنید.
کاربردهای GPRS
پست الکترونیکی :
پست الکترونیکی جایی است که GPRS در آن خودنمایی می کند. با توجه به ارتباط دایمی با اینترنت و پرداخت به ازای اطلاعت ورودی/خروجی، شما می توانید به نامه های الکترونیکی دوستان و یا همکاران خود در هر زمان با حداقل هزینه و حداکثر سرعت پاسخ دهید و یا برای کارهای فوری به دیگران نامه دهید.
پیغام های لحظه ای :
ارتباط دایمی به اینترنت به شما امکان می دهد تا همواره پیغام های فوری خود را که توسط نرم افزار های Chat فرستاده می شوند، در هر لحظه دریافت و به آنها پاسخ دهید. یعنی شما می توانید از IRC/ICQ/Yahoo Messenger/MSN Messenger/AOL Messenger و … در تمامی مدت روز بهره ببرید.
MMS :
تنها بستری که شما می توانید از امکانات صدا، تصویر و ویدیو در سیستم MMS یا Multimedia Messaging Service - که نسخه پیشرفته SMS می باشد - به طور کامل بهره مند شوید، GPRS می باشد.
مرور سایت های وب :
همچون دیگر خدمات، شما توسط GPRS می توانید تقریبا با سرعتی معدل خطوط تلفن معمولی، یعنی ۵۶ کیلوبیت در ثانیه، صفحات مورد علاقه خود را مرور کنید.
WAP :
کارهای گروهی: GPRS به شما امکان می دهد تا همواره به تقویم کاری و یا اطلاعات اشتراکی همکاران خود دسترسی داشته باشید.
رتبه کاربرد محیط :
1- پست الکترونیکی داخلی شرکت GPRS
2- پست الکترونیکی بر روی اینترنت GPRS/SMS
3- سرویس های اطلاعاتی GPRS
4- انجام کارهای روزمره GPRS
5- دسترسی به LAN از راه دور GPRS
6- انتقال اطلاعات GPRS
7- مرور وب GPRS
8- دیدن تصاویر غیرمتحرک GPRS
9- دیدن تصاویر متحرک GPRS/HSCSD
10- گپ دوستانه GPRS/SMS
11- انجام کارهای خانه
12- انجام کارهای گروهی GPRS
13- صدا GPRS
کارایی GPRS :
GRPS در تئوری باید بتواند سرعت انتقال اطلاعات را تا ۱۱۵ کیلوبیت در ثانیه برساند، در حالی که در عمل این سرعت به ۴۰ کیلوبیت در ثانیه می رسد.حال آنکه سرعت ارتباط در دستگاه های متفاوت GPRS به مراتب با یکدیگر فرق می کنند. برای محاسبه سرعت ارتباطات در دستگاههای GPRS بهتر است طرح کدها و ساختمان کلاس های مربوط به آن را متوجه شویم.
GPRS در کل دارای چهار نوع کد CS۱, CS۲, CS۳, CS۴ می باشد. هر کدام از این کدها قابلیت انتقال اطلاعات با حداکثر سرعت ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه را دارند و در هر یک از آنها قسمتی برای تصحیح خطا در انتقال اطلاعات مد نظر است. CS۱ دارای بیشترین سهم برای تصحیح اطلاعات می باشد و فقط در حدود ۹ کیلوبیت در ثانیه از ۲۱.۴ کیلوبیت در ثانیه جهت انتقال اطلاعات باقی می ماند. CS۲,CS۳ دارای سرعت بیشتری می باشند و سرعت انتقال اطلاعات در آنها به حدود ۱۳.۴ و ۱۵.۶ کیلوبیت در ثانیه می رسد.و در CS۴ سرعت انتقال به حداکثر مقدار خود می رسد و هیچ نوع تصحیح اطلاعاتی در این قسمت انجام نمی گردد.دستگاههای موجود GPRS، تنها CS۱,CS۲ را با سرعتی پایین تر ارایه می دهند و در مواقع لازم این دو به جای یکدیگر مورد استفاده قرار می گیرند.
شبکه های GSM و GPRS هر دو امکان دادن ۸ انشعاب داده ای در هر لحظه از زمان را دارا می باشند که به هر یک از آنها یک timeslot می گوییم. لذا سرعت انتقال اطلاعات را می توان با کنار هم قرار دادن timeslot ها بیشتر و بیشتر کرد. در عمل سرعت انتقال به علت محدودیت ایجاد شده توسط شرکت ارایه دهند خدمات و همین طور محدودیت موجود در دستگاهها کاهش می یابد. لذا در مواقع اشغالی موبایل چه از طریق داده و چه از طریق صدا، ممکن است تنها یک timeslot خالی بماند. و از آنجا که ممکن است اینترنتی که شرکت ارایه دهنده سرویس به صورت مشترک باشد، ممکن است در برخی موارد، سرعت ارتباط از سرعت خطوط تلفنی معمول پایین تر بیاید.
دستگاههای GPRS هم قادر هستند تعداد محدودی timeslot را با یکدیگر ادغام کنند و بر این اساس به کلاس های مختلفی تقسیم می شوند.کلاس ۲ تنها یک slot برای ارسال اطلاعات و ۲ slot برای دریافت اطلاعات دارد، در حالی که کلاس ۱۲ دارای ۵ slot برای هر تنظیمی می باشد.
کلاس ۶ معمول ترین کلاس به کار رفته در دستگاههای GPRS می باشد و یک slot برای ارسال اطلاعات و سه slot برای دریافت داده ها دارا می باشد.
آینده GPRS :
خطوط داده ای در موبایل ها بیانگر این واقعیت هستند که سرعت داده ها در این دستگاه روز به روز افزایش خواهد یافت چنانکه بتوان قسمتهای ویدئویی خبرهای ورزشی را در موبایل خود داشته باشید و یا یک تلفن تصویری کامل را همواره با خود همراه داشته باشید. استاندارد اصلی GSM در سال 1991 به وجود آمد که به نسل دوم یا 2G شهرت یافت. در دو سال گذشته HSCSD و GPRS ویژگی های داده در GSM را بهبود داده اند در حالی که تکنولوژی EDGE یا Enhanced Data rates for GSM Evolution آنرا بهتر می کند و سرعت آن را به حدود 60 کیلوبیت در ثانیه خواهد رساند. همان طور که ملاحظه می کنید 4 timeslot در کنار یکدیگر در این نوع سیستم ها می تواند سرعت خطوط با سرعت بالا را در موبایل به شما عرضه کند.
شاخه های اصلی GSM استاندارد یعنی GPRS، HSCSD،EDGE همگی از نوع سرویس های 2.5G محسوب می شوند.همگان در حال حاضر همگان منتظر 3G می باشند. اما به نظر می آید نسل سوم شبکه ها یعنی 3G لزومی ندارد در همه جا گسترش یابد و تنها در شهرهایی به کار گرفته خواهد شد که وجود آنها به علت حجم بالای اطلاعات، ضروری به نظر آید .
