داونلودفيلم-موزیک-برنامه-موبایل-هک-ترفند

کارگردان: اريک برويگ. فيلمنامه: مايکل دي. وايس، جنيفر فلکت، مارک لوين بر اساس داستاني از ژول ورن. ‏موسيقي: انردو لاکينگتون. مدير فيلمبرداري: چاک شومان. تدوين: استيون روزنبلوم، پل مارتين اسميت، ديرک ‏وسترولت. طراح صحنه: ديويد سنديفور. بازيگران: برندان فريزر[پروفسور تره ور اندرسون]، جاش هاچينسون[شون ‏اندرسون]، آنيتا بريم[هانا آسگيه رسون]، ست مه يرز[پروفسور آلن کيتژنس]، ژان ميشل پاره[مکس اندرسون]، جين ‏ويلر[اليزابت اندرسون]، فرانک فونتين[پيرمرد]، جيانکارلو کالاتابيانو[لئونارد]، گرت گيلکر[زيگوربيورن آسگيه ‏رسون]. ٩٢ دقيقه. محصول ٢٠٠٨ آمريکا. نام ديگرک ‏Journey to the Center of the Earth ‎‏٣‏D‏. نامزد جايزه ‏بهترين فيلم اکشن/ماجرايي تابستان از مراسم انتخاب نوجوانان. ‏
پروفسور تره ور اندرسون استاد زمين شناسي دانشگاه و سرپرست يک مرکز تحقيقاتي است که به اسم برادر فقيدش ‏مکس نامگذاري شده. به دلايلي نامشخص مکس از آخرين سفر تحقيقاتي خود بازنگشته و همسر و پسرش شون را تنها ‏گذاشته است. مادر شون تصميم مي گيرد تا مدتي او را نزد عمويش بگذارد تا اوقات فراغتش را به بطالت نگذراند. آن ‏دو به نسخه اي از کتاب سفر به مرکز زمين اثر ژول ورن متعلق به مکس نگاه کرده و يادداشت هايي رمزي در آن مي ‏يابند. سپس تره ور در مرکز تحقيقاتي بعد از وقوع يک سلسله آتشفشان به ارقامي مشابه به نوشته هاي مکس در حاشيه ‏کتاب برخورد مي کند. تره ور و شون به ايسلند مي روند تا اطلاعات بيشتري از آخرين جايي که مکس رفته بيايند. تره ‏ور راهنمايي زيبا به نام هانا را اجير مي کند تا آن دو را نزديک آتشفشان ببرد. در پي توفاني الکتريکي در آتشفشان، ‏آنها درون معدني به تله مي افتند. در جست و جو جهت يافتن راه خروج، ديواري پر از الماس هاي درشت کشف مي ‏کنند. اما در همين زمان زميني که روي آن ايستاده اند، فرو رفته و هر سه به درون چاهي عميق سقوط مي کنند. چاهي ‏که به سوي مرکز زمين راه دارد. در آنجا با موجودات ماقبل تاريخ برخورد کرده و چيزهايي مشابه آنچه در کتاب ژول ‏ورن توصيف شده، روبرو مي شوند. همين امر به آنها اميد مي دهد تا همچون قهرمانان کتاب راهي به سوي سطح زمين ‏بيابند...‏

چرا بايد ديد؟
اريک برويگ ٥١ ساله و تا امروز نامزد دو اسکار است. او را به عنوان متخصص جلوه هاي ويژه و صاحب سابقه اي ‏‏٢٠ و چند ساله مي شناسيم که دستيار کارگرداني را از نيمه دهه ١٩٩٠ آغاز و در فيلم هايي چون مردان سياه پوش، ‏وست وحشي وحشي، پرل هاربر و جزيره تجربه اندوخته است. تنها سابقه مستقل فيلمسازي او به سريال زنا: شاهزاده ‏خانم جنگجو(١٩٩٥) برمي گردد و در واقع سفر به مرکز زمين اولين کار جدي او در عرصه کارگرداني محسوب مي ‏شود. فيلمي که از شغل اصلي او دور نيست و شايد به همين دليل نيز سکان هدايت اين پروژه به دست او سپرده شده ‏است. ‏
سفر به مرکز زمين يکي از نوشته هاي پر طرفدار ژول ورن است که بر خلاف ديگر کتاب هاي او چندان مورد عنايت ‏فيلمسازها قرار نگرفته است. اولين باز در ١٩٥٩ بود که هنري لوين آن را با شرکت پت بون و جيمز ميسون به فيلم ‏برگرداند. يک دهه و نيم بعد در کمال تعجب خوآن پيکوئر سيمون اسپانيايي آن را با شرکت کنت مور و پپ ميون ساخت ‏و سپس تهيه کنندگان سينما آن را به محاق فراموشي سپردند. چنين واقعه اي براي کتابي از ژول ورن در طول صد سال ‏عمر سينما کمي دور از ذهن بود، در حالي که سينما از اولين روزهاي تولدش روي خوشي به کتاب هاي ورن نشان داده ‏بود. تلويزيون سخاوتمندانه تر عمل کرد و نسخه هاي متعددي-زنده و انيميشن، تک قسمتي يا سريال- از روي اين اثر ‏توليد و پخش کرد که آخرين آنها با شرکت پيتر فاندا و ريکي شرودر همزمان با نسخه فعلي به نمايش در آمد. البته هر ‏دو نسخه متاخر چندان وفادارانه ساخته نشده اند. شخصيت هاي تازه اي به نسخه تلويزيوني افزوده شده و نسخه سينمايي ‏نيز مي شود گفت اقتباسي آزاد و امروزي است. ولي هر دو فيلم در يک نکته مشترک هستند و آن تکيه بر جلوه هاي ‏ويژه بصري است که مي تواند براي به تصوير کشيدن خيال پردازي هاي بي کران ورن بهترين دستاورد تکنولوژي ‏باشد، يعني همان چيزي که ورن نيز شيفته اش بود: علم و تکنولوژي.‏
و اما نسخه فعلي که در قالب يک محصول به شيوه ‏D‏3 توليد شده و جز برندان فريزر هنرپيشه اسم و رسم دار کس ‏ديگري در آن حضور ندارد. به اقتضاي تصويري که از فريزر در ذهن نوجوان ها نقش بسته[جورج جنگلي، موميايي ‏ها و بهت زده] کوشيده شده تا فيلم از متلک ها و نيش و کنايه ها انباشته و رفتاري سبک سرانه به اين پروفسور جوان ‏بخشيده شود. تقريباً اکثر صحنه هاي فيلم در برابر پرده سبز فيلمبرداري شده و بودجه ٤٥ ميليون دلاريش به شکلي ‏مسرفانه صرف ساخت جلوه هاي چشمگير بصري براي آفرينش پرندگان ماقبل تاريخ، دايناسورتي-رکس، پيراناهاي ‏پرنده و گياهان آدمخوار گشته است. حاصل آن نيز کسب حدود ١٣٠ ميليون در گيشه-تاکنون- بوده که در پخش ويديوي ‏و جهاني سر به فلک-شايد هم مرکز زمين!- خواهد زد. ‏
سفر به مرکز زمين در قالب فعلي اش يک سفر ٩٠ دقيقه اي به پارکي موضوعي است، چيزي که قديمي ترهاي تئاتر به ‏آن آتراکسيون مي گفتند. نوع سخيفي از نمايش که هيچ چيز غير از گرفتن وقت تماشاگر به دنبال ندارد و زماني که کاسه ‏داغ تر از آش شود، حکم پيش پرده اي را خواهد داشت که جاي نمايش اصلي را گرفته باشد! گشتن به دنبال معنايي غير ‏از اين در وراي فيلم بيهوده و نا لازم است، چون سفر به مرکز زمين بر خلاف نياکاني چون اينديانا جونز فاقد ارجاع ‏هاي روز است و سينماشناس را بي اختيار به ياد فيلم هاي رده ب و حتي ج علمي تخيلي در دهه ١٩٥٠ مي اندازد که ‏تنها هدف شان پرتاب کردن تماشاگر به همراه قهرمان از دامن خطري به دام چاله ديگري بود و بس!(يعني مثلاً تعليق و ‏سرگرم سازي!!!)‏
خوب البته از چنين ديدگاهي فيلم موفق است و ساختار اپيزوديک صحنه هاي اکشن آن هم براي هيچ کس آزاردهنده نمي ‏تواند باشد. چون هيچ کس دنبال منطق نمي گردد و شايد بازي هاي کامپيوتري نسل اول را نيز به ذهن دوستدارانش ‏متبادر کند. شخصاً تنها اپيزود موفق فيلم را سکانس سفر روي دريا و مبارزه با پيراناهاي پرنده مي دانم، اما بعيد مي ‏دانم تماشاگر ايراني بخت ديدار اين فيلم را به شيوه ‏D‏3 پيدا کند تا لذتي مشابه را تجربه نمايد. ‏
ژانر: اکشن، ماجرايي، خانوادگي، فانتزي، علمي تخيلي، ميهج. ‏