داونلودفيلم-موزیک-برنامه-موبایل-هک-ترفند

کارگردان: پيتر سگال. فيلمنامه: تام جي. استل، مت امبر بر اساس شخصيت هاي خلق شده توسط مل بروکس، باک ‏هنري. موسيقي: تره ور رابين. مدير فيلمبرداري: دين سملر. تدوين: ريچارد پيرسون. طراح صحنه: واين تامس. ‏بازيگران: استيو کارل[مکسول اسمارت]، آن هاتاوي[مامور 99]، دواين جانسون[مامور 23]، آلن آرکين[رئيس]، ‏ترنس استمپ[زيگفريد]، تري کروز[مامور 91]، ديويد کوچنر[لارابي]، جيمز کان[رئيس جمهور]، بيل موري[مامور ‏‏13]، پاتريک واربرتون[هايمي]، ماسي اوکا[بروس]. 110 دقيقه. محصول 2008 آمريکا. نامزد آنونس طلايي براي ‏اصيل ترين تيزر از مراسم آنونس طلايي، برنده جايزه بهترين فيلم کمدي تابستان از مراسم انتخاب نوجوانان. ‏
مکسول اسمارت که به عنوان تحليل گر در سازمان جاسوسي ايالات متحده موسوم به کنترل کار مي کند. وظيفه کنترل ‏مقابله با سازماني تروريستي به نام کائوس است که موفق شده بعد از حمله به فرماندهي کنترل نام تمام مامورين اجرايي ‏کنترل در سرتاسر دنيا را به دست آورده و شروع به کشتن يکايک آنها نموده است. رياست کنترل براي خنثي کردن ‏عمليات کائوس، مکسول اسمارت را که هميشه در آرزوي ورود به حيطه اجرايي و تبديل شدن به ماموري مانند شماره ‏‏23 بوده، با عنوان تازه مامور شماره 86 براي اين کار برمي گزيند. رئيس براي کمک به اسمارت که تجربه عملي ‏زيادي ندارد، مامور شماره 99 زيبارو را- جراحي پلاستيک اخير باعث مخفي ماندن هويتش شده- به سمت دستياري ‏وي انتخاب کرده و بعد از آموزشي کوتاه و مسلح کردن او به سلاح هاي فوق پيشرفته او را راهي ماموريت مي کند. ‏اسمارت و 86 که ردي از زيگفريد سرکرده کائوس در روسيه يافته اند، تصميم مي گيرند تا مانع از دستيابي او به بمب ‏اتمي شوند. اما بي دست و پايي و بي تجربگي اسمارت باعث مي شود تا عمليات موفق آميز نبوده و حتي رئيس و شماره ‏‏99 به او بدگمان شده و او را زنداني کنند. زيگفريد نيز که بمب را به چنگ آورده، دولت آمريکا را تهديد مي کند در ‏صورتي که 200 ميليارد دلار باج به وي نپردازد، لس آنجلس را نابود خواهد کرد. معاون رئيس جمهور اين تهديد را ‏جدي نمي گيرد، اما 99 به همراه 23 سعي مي کنند تا به رئيس جمهور نزديک شده و او را نجات دهند. اسمارت نيز که ‏در اين فاصله از زندان گريخته به محل معهود مي رود تا نقشه زيگفريد را خنثي و بيگناهي خويش را اثبات کند. کاري ‏به زودي وي را رودر روي اسطوره زندگيش شماره 23 قرار مي دهد....‏

‎‎چرا بايد ديد؟‎ ‎
پيتر سگال متولد 1962 فارغ التحصيل مدرسه سينما و تلويزيون جنوب کاليفرنياست. از سال هاي پاياني دهه 1980 در ‏سمت تهيه کنندگي و کارگرداني تلويزيوشن شروع به کار کرده و گاه در برابر دوربين هم ظاهر شده و تجربه کمي هم ‏در مقام نويسنده دارد. اولين فيلم سينمايي اش را حتما به ياد داريد: اسلحه بدون غلاف 33 و يک سوم-توهين نهايي که ‏پايان بخش ماجراهاي بي دست و پا ترين پليس دنيا بود. اغلب فيلم هاي وي مايه هاي کمدي دارند و تجربه هاي مشترکي ‏با آدام سندلر و ادي مورفي داشته(پروفسور نخاله 2، کنترل عصبانيت، 50 قرار ملاقات اول و طولاني ترين زمين ‏بازي) که توفيق نسبي تجاري را نصيب وي کرده اند. در واقع مي شود او را يکي از موفق ترين کارگردان ها در کار با ‏سندلر دانست که اين بار به سراغ پديده تازه کمدي آمريکايي-استيو کارل/باکره 40 ساله- رفته است تا با تکيه بر ‏دستاوردهاي قابل اطمينان استادي چون مل بروکس شاهد موفقيت و پول را محکم در آغوش بکشد. اتحاد ميمنت اثر اين ‏دو در پشت صحنه نيز با حضور در مقام تهيه کننده اجرايي استجکام بيشتري پيدا کرده، اما خود فيلم چطور؟
خيلي ها دوست دارند فراموش کنند که سنت دست انداختن و هجويه سازي از نوع فيلم ترسناک خود را مديون کمدين ‏بزرگي چون مل بروکس است که در دهه 1970 با فيلم هاي شاخصي چون زين هاي شعله ور، سينماي صامت، ترس ‏از ارتفاع، فرانکشتين جوان و بعدها توپ هاي فضايي، رابين هود: مرداني با شلوارهاي تنگ و دراکولا: مرده و دوست ‏داشتن آن نام خود را به عنوان ابداع کننده خوش قريحه اين نوع و تنها ادامه دهنده جدي آن مطرح کرد. تا جايي که چند ‏فيلم ديگر کارنامه اش مانند بوي گند زندگي، تهيه کننده ها، دوازده صندلي و تاريخ جهان را نيز تحت الشعاع خود قرار ‏داد. اينها را گفتم تا بدانيد که اسمارت را بگيريد از سريال کمدي خلق شده توسط او در فاصله سال هاي 1965 تا 1970 ‏اقتباس شده است. اسمارت را بگيريد که در 138 قسمت 30دقيقه اي توليد شده، هجويه جانانه بروکس و همکارش باک ‏هنري بر موج رو به گسترش فيلم هاي جاسوسي[تحت تاثير پديده جيمز باند] بود. وقتي سريال تمام شد، مکسول ‏اسمارت به پرده نقره اي هم راه يافت. بمب لختي در سال 1980 يک شکست کامل در گيشه را رقم زد و ناچار در ‏‏1989 به فيلم تلويزيوني بر اساس اين شخصيت قناعت شد. و اينک در سال 2008 همزمان دو فيلم يکي براي پخش ‏روي دي وي دي(‏Get Smart's Bruce and Lloyd: Out of Control‏) و ديگري با صرف 80 ميليون دلار براي ‏نمايش در سينما توليد شده است. ‏
اسمارت را بگيريد که تا اين لحظه نزديک به 130 ميليون دلار در گيشه به چنگ آورده، برگردان امروزتر شخصيت ‏هاي سريال با استفاده از حفظ پيرنگ اصلي توسط فيلمنامه نويس هايي است که تجربيات تلويزيوني شان بر کارهاي ‏سينمايي آن دو مي چربد. تمامي مولف ها و شوخي هايي که براي تماشاگر امروزي شايد به دليل نديدن برخي فيلم هاي ‏سري باند-از جمله جاسوسي که دوستم داشت و ماه شکن که شخصيت مزدور گردن کلفت زيگفريد از روي نقش منفي ‏اين دو فيلم به نام ‏Jaws‏ با بازي ريچارد کيل گرفته شده- حفظ شده و کمي ديرهنگام به نظر مي آيد. احتمالاً تماشاگر ‏نوجوان که مخاطب اصلي اين گونه فيلم هاست آن را بدون هر گونه پيش زمينه ذهني و با لذت کمتري مي پذيرد، چيزي ‏که در مقايسه با انواع مبتذل تر آن مثل فيلم ترسناک به دليل وجود حافظه سينمايي نزديک به تاريخ روز عکس آن رخ ‏مي دهد. برخورد منتقدان آشنا به تاريخ سينما و تلويزيون نيز با فيلم سگال متوسط بوده و آن بيشتر فيلم براي استيو کارل ‏ارزيابي کرده اند. يعني انتخاب نقشي مناسب قد و قواره کمدين کوتاه قد آمريکايي که قرار است جاي بزرگان اين رشته ‏را بگيرد. بي توجه به اين امر که اکثريت آن کمدين ها با تکيه بر اصالت و توانايي هاي خود به شهرت و موفقيت ‏رسيدند نه با نقيضه سازي!‏
تا امروز هجويه ها و نقيضه هاي زيادي بر جيمز باند ساخته شده و سريال اسمارت را بگيريد يکي از بهترين ها بود[در ‏سينما مي شود به آستين پاورز اشاره کرد، شايد به همين خاطر بود که فيلمنامه اين يکي هم ابتدا آستين پاورز 4 نام ‏داشت]، اما نمي توانم همين را درباره برگردان سينمايي آن نيز بگويم. البته فيلم با توجه به به روز شدن قصه و در واقع ‏ابزارمندتر شدن اسمارت و فيلم(بدل کاري و جلوه هاي ويژه يعني!) و حضور چهره هايي که به خودي خود باعث جذب ‏تماشاگر مي شوند[مانند آلن آرکين و ترنس استمپ هستند که در نقش هاي خود به خوبي جا افتاده اند]، ديدني است. اما ‏در برخي دقايق متوجه خواهيد شد که اکشن بر کمدي چربيده و تبديل به همان چيزي شده که در کنار پيرنگ عاشقانه فيلم ‏مي شود آن را مقلد باند لقب داد. ‏
با اين حال اطمينان دارم شما هم با شوخي هايي مثل وزن کم کردن اسمارت و هراس وي از بازگشت چربي ها خواهيد ‏خنديد!‏
ژانر: اکشن، کمدي، مهيج. ‏